به گزارش سرویس تشکل های دانشجویی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ جامعه 80 میلیونی ایران بیش از پنج میلیون دانشجو در دانشگاه های مختلف دارد، که نبض آینده این کشور را در دست دارند. این ظرفیت انبوه مطمئنا هر گروه و دسته ای را وسوسه می کند که تمام تلاش خود را برای به دست گرفتن وزارت علوم و دانشگاه ها به کار ببندد.
وزارت علوم یکی از وزارت های مهمی است که جریان اصلاحات همواره آن را خانه امن خود می دانست و برای تصرف آن و پیشبرد اهداف سیاسی خود روی نیروهای وزرات علوم حساب ویژه باز می کرد. به نحوی که در انتخابات 1396 تیم وزارت علوم دولت روحانی با کمک پیاده نظام و تشکل های دولت ساخته خود دانشگاه ها را تبدیل به میدان جنگ روانی و انتخاباتی حسن روحانی کرده بودند.
از سال 97 دیگر تشکل های دانشجویی دولت ساخته رو به افول رفتند و یکی پس از دیگری منحل شدند یا در انزوای کامل به سر بردند. اما افرادی از دولت قبل همچنان در بدنه وزارت علوم همچنان به کار خود ادامه می دهند. پس از روی کار آمدن دولت سید ابراهیم رئیسی و وزارت محمدعلی زلفی گل نیروهای انقلابی در مناصب اصلی وزارت علوم قرار گرفتند ولی همچنان در بخش میانی وزارت و تصمیم ساز تیم اصلاحات دولت قبل حضور نامحسوس و موثری دارند.
یکی از بخش های مهم و حیاتی وزارت علوم مرکز هیات امنای وزارت است که باوجود اینکه یکی از نیروهای دولت جدید وزارت علوم مسئولیت آن را برعهده گرفته است ولی در تیم میانی این مرکز همچنان افرادی از جریان اصلاحات حضور و تاثیر به سزای در تصمیمات دارند.

مرکز هیات امنا و هیات ممیزه وزارت علوم اموری چون صلاحیت علمى متقاضیان جهت ارتقا به مراتب بالاتر، صلاحیت علمى متقاضیان تبدیل وضعیت از رسمى آزمایشى به رسمى قطعى، تبدیل وضعیت از کارشناس رسمى به عضو هیأت علمى رسمى آزمایشى، بررسى رکود علمى،تصمیم گیرى درخصوص ارتقاى مرتبه مربى به استادیارى آن دسته از اعضاى هیأت علمى که با استفاده از مأموریت تحصیلی یا با مجوز دانشگاه و با استفاده از مرخصى بدون حقوق، موفق به اخذ مدرک دکتراى تخصصى یا سطح 4 حوزه علمیه شده اند. و بررسى سایر موارد ارجاعى براساس آیین نامه هاى مربوط را برعهده دارد.
اخیرا در جلسه هیات ممیزه دانشگاه های خوزستان نماینده وزارت علوم با وجود اینکه می بایست حامی جریان انقلابی باشد پافشاری برای حضور لیدر اصلاحات در هیات ممیزه دانشگاه را داشت که این نوع رفتارها می تواند در نقش ترمز دستی علیه نیروهای انقلابی در دانشگاه ها باشد.
این رخنه جریان اصلاحات به مرکز هیات امنا محدود نیست و در مرکزی مثل روابط عمومی وزارت علوم همچنان افرادی که روزگاری اتاق عملیات ستاد روحانی را در دانشگاه ها دنبال می کردند، حضور دارند و باوجود اینکه روابط عمومی نقش مهمی در بیان افکار و توانمندی های وزارت علوم است، همچنان وزارت علوم و زبان وزارت علوم در اختیار جریان اصلاحات است و این آسیبی است که آقای وزیر از آن غافل است.
لازم است مسئولین وزارت علوم به این مسایل دقت لازم را داشته باشند تا بدنه اصلی این وزارت خانه و دانشگاه ها هرچه زودتر با نیروهای متخصص و انقلابی اداره شوند. چه لزومی دارد کارشناسان و افرادی که همه متعلق به جریان قبل هستند همچنان مانع از تبدیل وضعیت اصولی افراد انقلابی در مجموعه دانشگاه ها شوند.
سوال اینجاست آیا اگر دولت اصلاحات نیز بر سر کار بود با جریان مخالف خود اینگونه مماشات و بی تفاوت رفتار می کرد؟
گزارش از هادی هدایت زاده



